فلسفه هنر در سنت ایدئالیسم (2)؛ فیشته و شلینگ

50,000 تومان

فلسفه هنر در سنت ایدئالیسم (2)؛ فیشته و شلینگ/ دپارتمان فلسفه آکادمی هنر شمسه

مدرس : دکتر مسعود حسینی

شرح دوره :

سنت ایدئالیسم آلمانی (که چهره‌های اصلی آن عبارتند از کانت، فیشته، شلینگ و هگل) در بحثِ فلسفه هنر یا «زیبایی‌شناسی»، نظریات و ایده‌های بدیع و برجسته‌ای را در خود گنجانده است.

کانت در نقد قوه حکم، شرحی بسیار نظام‌مند و در عین حال مناقشه‌انگیز از «احکام زیبایی‌شناسانه» به دست داد که از سویی واکنشی بود به نظریات زیبایی‌شناسان پیش از خود، و از سوی دیگر عرصه‌ای شد برای جولان فکریِ دو فیلسوف ایدئالیست بعد از وی، یعنی شلینگ و هگل.

شلینگ در نظام ایدئالیسم استعلایی (1800)، با تکیه بر برخی آراء کانت در زیبایی‌شناسی، «هنر» را به ارغنون کل فلسفه ارتقا داد.

او برخلاف کانت «اثر هنری» را فوق «زیبای طبیعی» دانست و مدعی شد که آنچه فلسفه نمی‌تواند «بگوید»، هنر «نشان می‌دهد». شلینگ در فلسفه هنر (1802-1803) آراء خویش را در زیبایی‌شناسی بسط داد و تعدیل کرد. هدف این درسگفتار بررسی روندِ تحولِ ایده‌های زیبایی‌شناسانه و نقش زیبایی‌شناسی در نظام‌های فلسفی فیشته و شلینگ است.